.options_group.pricing.show_if_simple.show_if_external.hidden { display: block !important; }

តេងស៊ាវពីង Deng Xiaoping ៛១៦,០០០

ប្រែសម្រួល/រៀបរៀងដោយ:
ISBN:
9789924509455
បោះពុម្ភៈ និង​ ចែកចាយ:
បោះពុម្ពលើកទី: 1
ថ្ងៃខែឆ្នាំបោះពុម្ភ:  មករា​/២០១៨
ទំព័រ:  ២២០
ចំនួនទស្សនា: 710
Availability: In stock

Description

កិត្យានុភាព

 

សិល្បៈនយោបាយ និងគតិបណ្ឌិតរបស់តេង ស៊ាវពីងមានលក្ខណៈពិសេស និងបាននាំមកនូវជោគជ័យជាច្រើន។ នៅក្រៅប្រទេស គេស្គាល់តេង ស៊ាវពីងថាជា “បុរសដែលមានមាឌតឿទាប តែមិនអាចផ្ដួលរំលំបាន”  នៅក្នុងប្រទេសចិនលោកត្រូវបានប្រសិទ្ធនាមថាជា “អគ្គស្ថាបត្យករ”នៃដំណើរការកែទម្រង់ បើកទ្វារទំនើបកម្ម។ ម៉ៅ សេទុង ធ្លាប់បានចាត់ទុកលោកជា“ឧត្តមប្រឹក្សា” ដូចតួអង្គខុង ម៉េងក្នុងរឿងសាមកុកដែរ។ តាមការពិត តេង ស៊ាវពីងមិនដែលទទួលយកតួនាទីជាប្រមុខម្ដងណាទេ សូម្បីនៅពេលលោកក្ដោបក្ដាប់អំណាចទាំងស្រុងក៏ដោយ ប៉ុន្ដែលោកនៅតែមានមធ្យោបាយគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីកាច់ចង្កូតនាវាប្រទេសចិនក្នុងដំណើរឆ្ពោះទៅមុខជានិច្ច។

តេង ស៊ាវពីងជាមនុស្សដែលប្រកបដោយសុទិដ្ឋិនិយម អង់អាច ក្លាហាន ឈ្លាសវៃ និងហ៊ានទទួលស្គាល់ការពិត។ ក្នុងចលនា “មហាលោតផ្លោះ” នាឆ្នាំ1958-1961 ដែលបានបំផុសឱ្យមានការបង្កើតសហគមន៍ប្រជាជន និងជំរុញឧស្សាហកម្មជនបទនោះ ក្នុងឋានៈជាអគ្គលេខាបក្ស លោកជាថ្នាក់ដឹកនាំតែម្នាក់គត់ដែលមើលឃើញនូវកំហុសឆ្គង និងចេញមុខទទួលខុសត្រូវ។

ក្នុងជីវិតនយោបាយរបស់ខ្លួន តេង ស៊ាវពីងធ្លាប់បានរងគ្រោះជាច្រើនលើកក្នុងយុទ្ធនាការសម្រិតសម្រាំងផ្ទៃក្នុង។ លោកបានធ្លាក់ពីតំណែងបីដង តែបានឡើងកាន់តំណែងវិញទាំងបីដង។ ពេលដែលមានអំណាចក្នុងដៃហើយ លោកតែងតែធ្វើឱ្យសិល្បៈនយោបាយរបស់លោកកាន់តែបង្ហាញនូវឥទ្ធិពល និងប្រសិទ្ធភាពយ៉ាងខ្លាំងក្លាជាទីបំផុត។ ឆ្លងតាមបទពិសោធន៍ តេង ស៊ាវពីងបានកាន់អំណាច​ និងរក្សាអំណាចបានរឹងមាំ ជាពិសេសក្នុងបរិបទនយោបាយដែលមានការវិវឌ្ឍន៍ឥតឈប់ឈរ។ ទន្ទឹមនឹងនេះលោកក៏បានបង្ហាញនូវវិធីដកថយពីអំណាចប្រកបដោយភាពឈ្លាសវៃ គឺដកថយក្នុងជោគជ័យ និងក្នុងកិត្តិយស

តេង ស៊ាវពីងជាអ្នកនយោបាយមិនរារែកក្នុងការបោះបង់ចោលគម្ពីរនិយម ដែលបានឆ្លុះបញ្ចាំងតាមរយៈប្រសាសន៍ និងសកម្មភាពជាច្រើនរបស់លោក។

នៅឆ្នាំ1962 លោកបានថ្លែងនូវប្រយោគមួយដ៏ល្បីល្បាញគឺ “ឆ្មាស​ ឬឆ្មាខ្មៅ មិនសំខាន់ទេ ឱ្យតែវាចាប់កណ្ដុរបាន”។ ក្រៅពីនេះ នៅមានប្រសាសន៍របស់លោកច្រើនទៀត ដែលមានលក្ខណៈបង្ហាញផ្លូវដូចជា“ភាពមានបានជាកិត្តិយស  ត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យមនុស្សមួយចំនួនក្លាយទៅជាអ្នកមានជាមុនសិន  ភាពក្រីក្រមិនមែនជាសង្គមនិយមទេ”។ តេង ស៊ាវពីងប្រកាន់យកយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួននូវគោលការណ៍មួយ ដែលចាកឆ្ងាយពីគោលនយោបាយរបស់បក្ស គឺ “សេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារ”។ លោកបានថ្លែងថា “កុំគិតថាសេដ្ឋកិច្ចផែនការជាសង្គមនិយម ហើយសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារជាមូលធននិយម។ ផែនការ  ឬទីផ្សារគ្រាន់តែជាវិធានការប៉ុណ្ណោះសេដ្ឋកិច្ចផែនការ ឬសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារ មិនសំខាន់ទេ ឱ្យតែមានការអភិវឌ្ឍន៍”

ក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចទៅកាន់ភូមិភាគខាងត្បូងប្រទេស នាឆ្នាំ1992 តេង ស៊ាវពីងបានដោះស្រាយបញ្ហានេះចប់សព្វគ្រប់ដោយការកំណត់នូវទស្សនៈស្ដីពី “សេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារសង្គមនិយម”សេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារ និងមូលធននិយម បានក្លាយទៅជាមធ្យោបាយ និងឧបករណ៍សម្រាប់អភិវឌ្ឍកម្លាំងផលិតកម្ម។ ក្នុងការងារជាក់ស្ដែង នៅពេលថ្លែងការណ៍ តេង ស៊ាវពីងមិនប្រើប្រាស់ពាក្យស្លោករបស់បក្ស ហើយក៏មិនបង្ហាញនូវឥរិយាបថជាជនកុម្មុយនិស្ដឆ្អិនឆ្អៅ ដែលបក្សបណ្ដុះបណ្ដាលនោះទេ តែលោកលម្អៀងទៅរកភាពប្រាកដនិយមដែលជាប្រពៃណីរបស់ជនជាតិចិន។ ដោយគ្រាន់តែបន្ថែមឃ្លា “តាមលក្ខណៈពិសេសដោយឡែករបស់ប្រទេសចិន” ពីក្រោយពាក្យ “លទ្ធិសង្គមនិយម” ធ្វើឱ្យតេង ស៊ាវពីងដោះស្រាយបាននូវបញ្ហាដ៏លំបាកបំផុត ដែលចលនាកុម្មុយនិស្ដទាំងមូល ត្រូវប្រឈមមុខក្នុងសតវត្សរ៍ទី20។

ក្នុងជីវិតនយោបាយរបស់ខ្លួន តេង ស៊ាវពីងបានប្រើប្រាស់ការសម្រុះសម្រួលជាច្រើនលើក ដើម្បីដោះស្រាយវិបត្តិ និងជម្នះឧបសគ្គផ្ទៃក្នុង ក៏ដូចជាលើឆាកអន្ដរជាតិ។ ប៉ុន្ដែការសម្រុះសម្រួលរបស់លោក ដែលមតិសាធារណៈចងចាំជានិច្ចនោះ គឺលោកបានលើកឡើងនូវរូបមន្ដ “ប្រទេសមួយ របបពីរ” ដើម្បីភ្ជាប់ផែនដីមួយចំនួនឱ្យចូលមកក្នុងមាតុភូមិវិញ។ រូបមន្ដនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយឈរលើគោលការណ៍ “ប្រទេសចិនមួយ” ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាតៃវ៉ាន់ តែត្រូវបានយកទៅអនុវត្តសម្រាប់ដែនដីហុងកុងជាមុន ដើម្បីជាការដកពិសោធ។ ទោះបីការដោះស្រាយបញ្ហាតៃវ៉ាន់នៅមានភាពស្មុគស្មាញក៏ដោយ ក៏លទ្ធភាពជាច្រើនកំពុងលេចឡើងជាបន្ដបន្ទាប់ ស្របតាមការប្រមើលឃើញរបស់តេង ស៊ាវពីង។

តេង ស៊ាវពីងបានបើកទ្វារប្រទេសចិនទៅកាន់ពិភពលោក និងជាអ្នកដឹកនាំតែម្នាក់គត់ ដែលប្រកាន់យកគោលការណ៍នេះ ធ្វើជាកូនសោឈានទៅរកជោគជ័យ។ លោកបានប្រកាសថា“ភាពឯកោធ្វើឱ្យរាំងស្ទះដល់ដំណើរការអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ។ យើងត្រូវតែបើកទ្វារចំហ  ប្រការនេះមិនធ្វើឱ្យយើងបង់ខាតអ្វីទេ’’។ តេង ស៊ាវពីងបានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវនិន្នាការធំនៃយុគសម័យ គឺសកលភាវូបនីកម្ម។ ក្នុងដំណាក់កាលសង្គ្រាមត្រជាក់ ដែលពិភពលោកត្រូវបានបែងចែកជាប៉ូលពីរ តាមបន្ទាត់មនោគមវិជ្ជានោះតម្លៃទាំងឡាយ រួមទាំងសច្ចធម៌ និងយុត្តិធម៌ ត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយឈរលើស្តង់ដារពីរផ្ទុយគ្នាទាំងស្រុង…ហើយស​​ង្គ្រាមតែងតែត្រូវបានជ្រើសយកជាដំណោះស្រាយ។

«ក្នុងសមរភូមិប្រយុទ្ធ ក្រៅពីកត្តាកម្លាំងទ័ពអាវុធយុទ្ធភណ្ឌ និងភាពអំណោយផលផ្សេងៗ អ្នកណាដែលក្តាប់ច្បាស់សិល្ប៍សាស្ត្រសង្គ្រាម អ្នកនោះនឹងមានឱកាសឈ្នះច្រើនជាង បើគេជាភាគខាងខ្លាំង។ ប៉ុន្តែក៏ជាឱកាសជួយបញ្ចៀសភាពបរាជ័យច្រើនជាងដែរ សម្រាប់អ្នកដែលជាភាគីខាងខ្សោយ។ ធម្មតាជាអ្នកខ្សោយ ប៉ុន្តែ គេចផុតពីភាពបរាជ័យបាន វាក៏ស័ក្តិសមស្មើដូចជាអ្នកឈ្នះនោះដែរ»។

ប្រទេស​មួយប្រព័​ន្ធពីរ ភាពមានបាន​គឺជា​ឧត្តមភាព​ ឆ្មា​ស​ក៏​ដោយ​ ឆ្មា​ខ្មៅ​ក៏ដោយ ឱ្យ​តែ​ចាប់​កណ្តុរ​បាន​នោះគឺជា​ឆ្មា​ល្អ​ហើយ។ គោលការណ៍​របស់​យើង​គឺត្រូវ​កែប្រែ​អ្វី​ដែល​មាន​កំហុស​ ទុកឱ្យ​អតីតកាល​កន្លងផុត​ទៅ​ចុះ​…

តេង ស៊ាវពីង ​ជា​អ្នក​ម៉ាក្ស​និយម​ដ៏​អស្ចារ្យ អ្នកបដិវត្ត​ពាណិជ្ជកម្មដ៏​ពូកែ ជា​បុរស​រដ្ឋ អ្នក​យុទ្ធសាស្ត្រ​យោធា និងជា​អ្នកការទូត ជា​មគ្គុទ្ទេសក៍​ដ៏​អស្ចារ្យ​ម្នាក់​នៃ​បក្សកុម្មុយនិស្ត​ចិន វីរៈ​កងទ័ព​រំដោះប្រជាជ​ន​ចិន និង សាធារណៈរដ្ឋ​ប្រជាមានិត​ចិន ជា​ស្ថាបត្យករ​ដ៏​ចំណាននៃសង្គមនិយម​ចិនក្នុង​ការបើកទ្វារ​ជើងមេឃ​ចិន និង ទំនើបកម្ម ស្ថាបនិក​ទ្រឹស្តី​ដែល​មិន​កាន់​អំណាច​កំពូល​របស់​រដ្ឋ។​

​ប្រទេស​ចិន​ជា​ប្រទេស​ដែល​មាន​វ័យ​ចំណាស់ មាន​វប្បធម៌ អារ្យ​ធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រ​យ៉ាង​សម្បូរបែប។ ជា​អកុសល ប្រទេស​ដែល​មាន​ប្រជាជន​ជាង​មួយ​ពាន់​លាន​នាក់​នេះបាននាំគ្នា​ធ្វើដំណើរ​វិលវល់​រកច្រកចេញ​មិន​ឃើញ​ជាច្រើន​ទសវត្សរ៍។ ម៉ៅ សេទុង  ត្រូវបាន​ទទួលស្គាល់ថា​ជា​មហា​បុរស​របស់​ចិន ប៉ុន្តែ​បុរសដែល​ប្រជាជន​ចិន​ចាត់ទុក​ជា​អាទិទេព​រូប​នេះក៏​មិន​អាច​នាំ​ប្រជាជាតិ​មួយ​នេះ​ឱ្យ​ចេញផុត​ពី​ភាព​វិលវល់ វក់វីដោយ​ជំនោរ​នៃ​មនោគមវិជ្ជា​នយោបាយ​បានឡើយ។ បុរស​ទាប​កន្តឿ តេង ស៊ាវពីងបាន​នាំ​ប្រជាជាតិដ៏​ច្រើន​មហិមា​លំដាប់​លេខ​១​ក្នុង​លោក​នេះឱ្យ​ឆ្លង​ផុត​ពី​ដាន​អតីត ហើយ​ធ្វើ​ទៅ​ជា​មហាអំណាច​មួយក្នុង​លោក។

 

តេង ស៊ាវពីង(1904-1994) ជាជនបដិវត្ត ជាមេដឹកនាំយោធា និងជាបិតាស្ថាបនាដំណើរការបើកទ្វារទំនើបកម្មប្រទេសចិន។ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រប្រទេសចិនសម័យទំនើប ម៉ៅ សេទុង ជាអ្នករំដោះជាតិចេញពីការជិះជាន់ សង្កត់សង្កិនរបស់មហាអំណាចបរទេស ហើយតេង ស៊ាវពីងជាអ្នករំដោះប្រទេសចេញពីភាពឯកា ឈានចូលដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍដ៏ត្រចះត្រចង់។ នយោបាយកែទ្រមង់របស់លោក ជាករណីជោគជ័យបំផុតក្នុងការប្រឆាំងភាពក្រីក្រ លើកកម្ពស់កំណើនសេដ្ឋកិច្ចជាតិដល់កម្រិតពុំធ្លាប់មាន ត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់ប្រទេសចិនក្លាយទៅជាមហាអំណាចមួយក្នុងចំណោមមហាអំណាចចម្បងនៃពិភពលោកនាសតវត្សរ៍ទី21។

អ្នកវិភាគ ក៏ដូចជាអ្នកនយោបាយល្បីល្បាញជាច្រើនលើសកលលោក បានចាត់ទុកតេង ស៊ាវពីង «ជារដ្ឋបុរសដែលទទួលបានជោគជ័យច្រើនបំផុត» និង «ជាអ្នកសិល្បៈនយោបាយដែលតែងតែបង្កើតនូវប្រៀបឈ្នះសម្រាប់ខ្លួននៅគ្រប់កាលៈទេសៈ» ឬក៏«ស្នាដៃជាច្រើនរបស់តេង ស៊ាវពីងសម្រេចបានដោយសារសិល្បៈដ៏ប៉ិនប្រសប់បំផុត ដែលគេមិនអាចរកឃើញក្នុងវណ្ណកម្មរបស់កាល់ ម៉ាក្ស លេនីន ឬគំនិត ម៉ៅ សេទុងឡើយ»។ តើសិល្បៈនយោបាយរបស់តេង ស៊ាវពីងមានលក្ខណៈវិសេសយ៉ាងដូចម្តេច? ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការស្វែងយល់ យើងគួរតែធ្វើការពិនិត្យពិច័យលើទិដ្ឋភាពមួយចំនួនដែលទាក់ទងនឹងនយោបាយជាមុន។

ចក្ខុវិស័យ សិល្បៈនយោបាយ និងឆន្ទៈមោះមុត ជារូបមនុ្តដែលនាំឱ្យតេង ស៊ាវពីងឈានទៅសម្រេចជ័យជម្នះយ៉ាងត្រចះត្រចង់ក្នុងជីវិតនយោបាយ ប៉ុន្តែគួរបញ្ជាក់ថា ជោគជ័យ ឬជ័យជម្នះរបស់លោក ពុំមែនជាការឈ្នះចាញ់ធម្មតាទេ តែជាការនាំមកនូវស្ថិរភាព អភិវឌ្ឍ និងសុភមង្គលជូនប្រជាជន ជាការបម្រើនូវផលប្រយោជន៍ឧត្តុង្គឧត្តមនៃប្រជាជាតិ។

ជីវិតនយោបាយរបស់ តេង ស៊ាវពីងលាតសន្ធឹងក្នុងសតវត្សរ៍ទី20 ហេតុនេះ ការស្វែងយល់អំពីសិល្បៈនយោបាយរបស់លោក ក៏ជាការស្វែងយល់អំពីសម័យកាល តេង ស៊ាវពីងនិងអនាគតប្រទេសចិនផងដែរ។ សិល្បៈនយោបាយរបស់លោក ដែលគ្របដណ្តប់លើវិស័យជាច្រើន ដូចជា នយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច យោធា និងការបរទេស ប្រាកដជាផ្ដល់នូវមេរៀនដ៏មានសារប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកនយោបាយគ្រប់និន្នាការ ក៏ដូចជាយុវវ័យដែលមានបំណងជ្រើសយកអាជីពនេះ៕

Facebook Comments

Product View Counter

Today 711
Yesterday 380
Last Week 2465
Total 131281