.options_group.pricing.show_if_simple.show_if_external.hidden { display: block !important; }

Author Archives: You Can Book Store

Sorry, this entry is only available in English.

កាលពីសម័យដើមមានសត្វល្អិតពីរក្បាល។ សត្វ​ទាំង​ពីរ​នោះ​មាន​ចំណុច​ដូច​គ្នា​នៅ​ត្រង់​វា​ស្រឡាញ់​ពន្លឺ​ភ្លើង​ដូច

គ្នា។ ពួក​វា​ស្រឡាញ់​ពន្លឺ​ភ្លើង​រហូតទាល់តែមិនចង់ឲ្យមានភាពងងឹតអ្វីកើតមាននៅទីណាសោះឡើយ។ សត្វល្អិត
ទាំងពីរបានដាក់ខសន្យាជាមួយពន្លឺភ្លើងថា ពួកវាទាំងពីរនឹងប្រកួតប្រជែងគ្នាធ្វើល្អចំពោះពន្លឺភ្លើង ហើយសុំឲ្យពន្លឺ
ជ្រើសយកនរណាម្នាក់ឲ្យរស់នៅជាមួយ ចំណែកពន្លឺភ្លើងក៏យល់ព្រមតាមសំណើនោះផងដែរ។

ចាប់ពីពេលនោះមក សត្វល្អិតនីមួយៗបានខំព្យាយាមយកចិត្តពន្លឺភ្លើងដូចៗគ្នាដើម្បីឲ្យពន្លឺភ្លើងពេញចិត្តនិងព្រម
រួមរស់នៅជាមួយវា។ ប៉ុន្តែពន្លឺភ្លើងនៅតែមិនអាចសម្រេចចិត្តបានថា តើនឹងត្រូវជ្រើសសត្វល្អិតណាមួយឲ្យពិត
ប្រាកដបាននៅឡើយទេព្រោះពន្លឺភ្លើងយល់ឃើញថា សត្វល្អិតទាំងពីរសុទ្ធតែស្រឡាញ់វាសើ្មៗគ្នា។ ហេតុនេះ
ទើបពន្លឺភ្លើងធ្វើដំណើរទៅរកគ្រូធ្មប់នៅឯព្រៃភាគខាងត្បូងដើម្បីឲ្យគាត់ជួយកាត់សេចក្តីថា តើវាគួរតែរួមរស់នៅ
ជាមួយនរណារវាងសត្វទាំងពីរក្បាលនេះ? គ្រូធ្មប់ក៏បានហៅសត្វល្អិតទាំងពីរមកជួបដើម្បីសម្រេចក្តីថាតើនរណា
គួរបានរួមរស់ជាមួយពន្លឺភ្លើង?

” “ពួកឯងទាំងពីរនាក់ច្បាស់ក្នុងចិត្តហើយថា ខ្លួនពិតជាចង់រួមរស់នៅជាមួយនឹងពន្លឺភ្លើងនោះ? ”
គ្រូធ្មប់លើកសំណួរ។

” “ប្រាកដហើយ! “”  សត្វល្អិតទាំងពីរឆ្លើយព្រមគ្នា។

” “ប៉ុន្តែយើងមានដំណឹងអាក្រក់មួយចង់ប្រាប់! ” ”គ្រូធ្មប់ និយាយប្រាប់ដោយសំឡេងសើ្ម…
” “ពន្លឺភ្លើងមិនត្រូវការរួមរស់ជាមួយពួកអ្នកទាំងពីរទេ! ”  ពន្លឺភ្លើងមានគូស្នេហ៍រួចទៅហើយ… ហើយគេមកសុំអង្វរ
ឲ្យយើងជួយប្រាប់ដល់ពួកឯងទាំងពីរនាក់នេះណ៎ា!” ”

““ មានន័យថាម៉េច? ” ខ្ញុំមិនព្រមទេ! សត្វទី១ ប្រកែក។
” “ពន្លឺភ្លើងមានគូស្នេហ៍រួចហើយអញ្ចឹងឬ? ” សត្វទី២ឧទាន។
” តើគូស្នេហ៍របស់ពន្លឺភ្លើងជានរណាទៅ? ” សត្វទី១ ឡូឡាបន្ត។

” “អត់ធ្មត់បន្តិចសិនទៅ!… ពន្លឺភ្លើង គេចង់សុំលុបចោលកិច្ចសន្យាដែលធ្វើជាមួយអ្នកទាំងពីរ ដែលថានឹងជ្រើស
រើសរួមរស់ជាមួយនរណាម្នាក់នោះ តើពួកឯងព្រមលុបចោលកិច្ចសន្យានេះបានដែរឬទេ? ”

” “មិនបានទេ! ”  សត្វល្អិតទី១ ជំទាស់ភ្លាម។ ឯសត្វល្អិតទី២ ហាក់នៅសញ្ជឹងគិតយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ដោយរន្ធត់ពី
ដំណឹងអាក្រក់នេះ។

គ្រូធ្មប់បន្តធ្វើតេស្តអ្នកទាំងពីរ…
” “ចុះក្រែងពួកឯងថាស្រឡាញ់ពន្លឺភ្លើងខ្លាំងសម្បើមណាស់មែនទេ? ហេតុអ្វីបានជាមិនព្រមដោះលែងឲ្យពន្លឺភ្លើង
មានសេរីភាព នឹងបានទៅរួមរស់នៅជាមួយអ្នកដែលពន្លឺភ្លើងស្រឡាញ់ទៅ? ព្រោះបើឲ្យពន្លឺភ្លើងបង្ខំចិត្ត មករួម​
រស់ជាមួយពួកឯងទាំងមិនពេញចិត្តតើគេមានសេចក្តីសុខដែរឬទេ? ហេតុនេះពួកឯងអាចទ្រាំឲ្យពន្លឺភ្លើងរស់នៅ
យ៉ាងគ្មានសេចក្តីសុខអញ្ចឹងឬ? ”

” “ប៉ុន្តែពន្លឺភ្លើងបានព្រមព្រៀងជាមួយយើងហើយ ពន្លឺភ្លើងមិនអាចក្បត់សន្យាបានទេ! ”  សត្វល្អិតទី១ នៅតែ
ជំទាស់ដាច់ខាត ” ពន្លឺភ្លើងត្រូវតែតែជ្រើសយកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើងទាំងពីរប៉ុណ្ណោះ! “”

” “ប៉ុន្តែពន្លឺភ្លើងមានគូស្នេហ៍រួចហើយ! តើពួកឯងចង់ធ្វើឲ្យពន្លឺភ្លើងត្រូវរងទុក្ខសោកដោយជ្រើសយកពួកឯងណា
ម្នាក់អញ្ចឹងឬ? ” គ្រូធ្មប់ពន្យល់។

សត្វល្អិតទី២ ដែលមានទឹកមុខស្រពាប់ស្រពោន បានបង្ហើបឲ្យដឹងពីការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្លួនទាំងឈឺចាប់ដោយ
សារតែអាណិតពន្លឺភ្លើង… ” “ណ្ហើយចុះ! ទោះបីជាខ្ញុំត្រូវឈឺចាប់យ៉ាងណា ឲ្យតែពន្លឺភ្លើងមានសេចក្តីសុខខ្ញុំព្រម
លុបកិច្ចសន្យាចោលទៅចុះ!… ”

” ប៉ុន្តែយើងមិនព្រមទេ! បើឯងព្រម គឺមានន័យថាឯងដកខ្លួនចេញ បើអញ្ចឹងពន្លឺភ្លើងត្រូវរួមរស់ជាមួយយើង! ”
សត្វល្អិតទី១ តវ៉ាទាំងត្រេកអរ ។

គ្រូធ្មប់ធ្វើមុខញឹមៗ ងាកទៅនិយាយជាមួយពន្លឺភ្លើង…
” “ឥឡូវនេះឯងមុខជាអាចសម្រេចចិត្តបានហើយពន្លឺភ្លើង!… ថាតើនរណាទៅដែលស្រឡាញ់ឯងពិតប្រាកដរវាង
សត្វល្អិតទាំងពីរនេះ? ”

ពន្លឺភ្លើងនិយាយចេញមកពីកន្លែងលាក់ខ្លួន…  ” “ប្រាកដណាស់! ខ្ញុំពិតជាអាចសម្រេចចិត្តបានហើយ!… ”

គ្រូធ្មប់ក៏បង្ហើបពីលទ្ធផលប្រឡងទៅកាន់សត្វល្អិតទាំងពីរថា…
” “រឿងដែលយើងនិយាយមកនេះគ្រាន់តែជារឿងកុហកប៉ុណ្ណោះ… ការដែលយើងនិយាយថាពន្លឺភ្លើងមានអ្នកជា
ទីស្រឡាញ់ហើយនោះ មិនមែនជាការពិតអ្វីទេ គឺគ្រាន់តែយើងចង់សាកពិសោធន៍ពួកឯងមើលប៉ុណ្ណោះ! ហើយ​ពេលនេះការសាកពិសោធន៍បានបញ្ចប់ទៅហើយ!… ”

ពន្លឺភ្លើងក៏ងាកទៅរកសត្វល្អិតទី២… ” “យើងសម្រេចចិត្តរួមរស់នៅជាមួយអ្នកឯងហើយ!… ”

” “ហេតុអីក៏ទៅជាអញ្ចឹង? ”  សត្វល្អិតទី១ នៅមិនទាន់អស់ចិត្ត…   ” “យើងគឺជាអ្នកស្រឡាញ់ឯងពិតប្រាកដ! ឯង
ឃើញទេ យើងមិនព្រមបោះបង់រូបឯងឲ្យទៅអ្នកដទៃយ៉ាងងាយៗដូចអាសត្វទី២ នោះទេ! ”

ពន្លឺភ្លើងបកស្រាយ…
” ប៉ុន្តែក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកឯង គឺគ្រាន់តែចង់គ្រប់គ្រងលើរូបខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ…   ចំណែកមិត្តរបស់អ្នកឯង គេ
ស្រឡាញ់ខ្ញុំ!… គេមានភាពបរិសុទ្ធនៅក្នុងចិត្តក្នុងការចង់ឲ្យខ្ញុំទទួលសេចក្តីសុខ… គេហ៊ានលះបង់គ្រប់យ៉ាង
ដើម្បីឲ្យអ្នកដែលខ្លួនស្រឡាញ់មានសេចក្តីសុខ! ”

” យើងមិនព្រមទេ! យើងមិនព្រម! មិនយុត្តិធម៌ទេ! ” ”សត្វល្អិតទី១ ត្អូញត្អែរតវ៉ា។
ប៉ុន្តែពន្លឺភ្លើងបានសម្រេចចិត្តដាច់ណាត់រួចទៅហើយ។

ចាប់ពីពេលនោះមក សត្វល្អិតទី២ ក៏បានរួមរស់នៅជាមួយពន្លឺភ្លើងប្រកបដោយសេចក្តីសុខ។ គេតែងហៅវាថា“
អំពិលអំពែក” ដែលទោះជាវាទៅដល់ទីណាក៏នៅតែមានពន្លឺភ្លើងនៅជាប់ជាមួយដែរ។

រីឯសត្វល្អិតទី១ មានឈ្មោះថា មមាច ”។ ដោយសារតែក្តីស្រឡាញ់ចំពោះពន្លឺភ្លើងនេះ ធ្វើឲ្យវាហើរតាមរកពន្លឺ
ភ្លើងនៅគ្រប់ទីកន្លែងដើម្បីនាំយកពន្លឺភ្លើងមកនៅជាមួយខ្លួនដោយមិនខ្វល់ថា តើពន្លឺភ្លើងពេញចិត្ត ឬមិនពេញ
ចិត្តនោះទេ។ ហេតុនេះហើយ ទើបវាចេះតែត្រូវស្លាប់ដោយសារពន្លឺភ្លើងដែលនៅចាំដុតវាជាប្រចាំនោះឯង។លើងនេះ ធ្វើឲ្យវាហើរតាមរកពន្លឺ
ភ្លើងនៅគ្រប់ទីកន្លែងដើម្បីនាំយកពន្លឺភ្លើងមកនៅជាមួយខ្លួនដោយមិនខ្វល់ថា តើពន្លឺភ្លើងពេញចិត្ត ឬមិនពេញ
ចិត្តនោះទេ។ ហេតុនេះហើយ ទើបវាចេះតែត្រូវស្លាប់ដោយសារពន្លឺភ្លើងដែលនៅចាំដុតវាជាប្រចាំនោះឯង។

 

នៅពេលដែលអ្នកដឹង និង​សម្រេច​ចិត្ត​ថា​ត្រូវ​ប្រកប​របរ​អ្វី​ ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​សម្លឹង​រក​មើល​ទី​ផ្សារ​ឬ​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​
ថាតើពួកគេត្រូវការ​អ្វី?

គ្មានអាជីវកម្មណាដែលសម្រេចជោគជ័យដោយពុំបានបំពេញសេចក្តីត្រូវការក្នុងទីផ្សារនោះឡើយ តែមនុស្ស
ជាច្រើនបែរជាភ្លេចរឿងនេះទៅវិញ។ អាជីវករថ្មីៗ តែងជ្រួលជ្រើមតែអំពីគំនិតរបស់ខ្លួន រហូតដល់មើលរំលង
ចំណុចសំខាន់ផ្សេងៗអស់ ហើយទីបញ្ចប់គេត្រូវទទួលបរាជ័យ ដោយសារតែលក់របស់ដែលមនុស្សមិនត្រូវ
ការនេះឯង។

បុរសម្នាក់មានជំនក់ចិត្តក្នុងការច្នៃប្រឌិតផលិតខ្លែងបង្ហោះជាខ្លាំង។ គេបានចុះទុនយ៉ាងច្រើនដើម្បីផលិតខ្លែង
ដោយស្រមើស្រមៃថា ខ្លួនមុខជាលក់បានច្រើនភ្លូកទឹកភ្លូកដីមិនខាន ប៉ុន្តែបែរជាគ្មាននរណាចង់បានទៅវិញ។

មនុស្សមួយចំនួនមានការជឿជាក់លើផលិតផល ឬសេវារបស់ខ្លួនជ្រុលហួសហេតុ ធ្វើឲ្យហ៊ានចុះទុនប្រកប
អាជីវកម្មដោយមើលរំលងពីគោលដៅដ៏ពិតប្រាកដ ប្រៀបដូចការប្រដាល់ដូច្នោះ ទោះបីជាអ្នកមានកម្លាំង
មាំមួនខំប្រឹងប្រែងឬមានភាពរហ័សរហួន ប៉ុន្តែបើអ្នកពុំមានបច្ចេកទេសអ្វីទេ នោះអ្នកក៏មិនអាចយកឈ្នះគូ
ប្រកួតបានដែរ។

ការបំពេញតម្រូវការទីផ្សារ  ក៏អាស្រ័យទៅលើពេលវេលាផងដែរ។  ផលិតផលដែលពេញនិយមក្នុងសម័យ
បច្ចុប្បន្ន អាចនឹងហួសសម័យនាពេលខាងមុខដោយសារតែបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗចូលមកជំនួស។ ហេតុនេះអ្នកគួរ
សម្លឹងមើលផងដែរថា តើផលិតផលឬសេវារបស់ខ្លួន អាចតបស្នងដល់តម្រូវការទាំងបច្ចុប្បន្ននិងអនាគតដែរ
ឬទេ?

ទីតាំងប្រកបអាជីវកម្មក៏ជារឿងសំខាន់ណាស់ដែរ។ អាជីវកម្មតែមួយអាចទទួលជោគជ័យខ្លាំងនៅកន្លែងមួយ
តែបែរជារលំនៅកន្លែងមួយទៀត។ ការបើកហាងលក់ស៊ុបឆ្នាំងដីអាចនឹងមានដំណើរការល្អ នៅក្នុងតំបន់កម្មករ
ឬមនុស្សសាមញ្ញរស់នៅ ប៉ុន្តែអាចនឹងមិនសូវល្អក្នុងតំបន់អ្នកមាន ព្រោះពួកសេដ្ឋីគេមិនសូវចូលហាងស៊ុបឆ្នាំងដី
នេះទេ។

សូមអ្នកសង្កេតឧទាហរណ៍ពីតម្រូវការដូចខាងក្រោម ៖
១. ក្នុងតំបន់ដែលមានគ្រួសារថ្មីថ្មោង និងក្មេងៗច្រើន
១. លក់ល្បែងក្មេងលេង
២. លក់ខោអាវក្មេង
៣. លក់ម្ហូបអាហារឆ្អិនស្រាប់
៤. បើកសាលាមត្តេយ្យ
២. ក្នុងតំបន់អ្នកមាន
១. លក់របស់បុរាណ
២. លក់វត្ថុអនុស្សាវរីយ៍តម្លៃខ្ពស់
៣. លក់សត្វចិញ្ចឹម
៤. បើកក្លឹបហាត់ប្រាណា
៣. ក្នុងតំបន់សម្បូរជនចាស់ជរា
១. បើកហាងលក់សៀវភៅ
២. បើកហាងលក់អាហារឬថ្នាំបម្រុងសុខភាព
៤. ក្នុងតំបន់អ្នកក្រីក្រ
១. លក់ទំនិញជជុះ
២. បើកកន្លែងជួសជុលម៉ូតូឬរថយន្ត
៣. បើកកន្លែងជួសជុលឧបករណ៍អគ្គិសនីឬវិទ្យុទូរទស្សន៍

អ្នកត្រូវប្រកបអាជីវកម្ម ឲ្យសមស្របទៅតាមតំបន់ដែលខ្លួនដាក់ទីតាំងដោយលើកជាសំណួរថា តើខ្ញុំនឹង​លក់​នៅ​
ទីកន្លែងណាដើម្បីឲ្យមានអតិថិជនគ្រប់គ្រាន់ល្មមអាចនឹងឈរជើងបាន? សំណួរនេះអាចផ្តល់ជា​មូលដ្ឋានគ្រឹះ​
ដំបូងៗ​ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចប្រមូលផ្តុំគំនិតក្នុងការប្រកបអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនបាន។

បន្តទៅនេះ គឺជាសំណួរដែលអ្នកត្រូវសួរខ្លួនឯងដើម្បីពិចារណាមើលឲ្យដឹងថា តើអាជីវកម្មអ្វីមួយអាចបំពេញ
តម្រូវការបានដែរឬយ៉ាងណា…
១. តើគូប្រជែងធ្លាប់ដឹងពីតម្រូវការប្រភេទនេះរបស់អតិថិជនឬនៅ?
២. តើអ្នកដឹងហើយឬនៅថា អតិថិជនដែលត្រូវការទំនិញរបស់អ្នក គឺជាមនុស្សប្រភេទណា?
៣. តើអ្នកបានសម្លឹងឃើញទំហំដ៏សមរម្យរបស់ផលិតផលខ្លួនហើយដែរឬនៅ?
៤. តើអ្នកអាចបំពេញតម្រូវការទីផ្សារ  បានល្អជាងអ្វីដែលកំពុងតែមានសព្វថ្ងៃដែរឬទេ?  ការបំពេញតម្រូវការ
បច្ចុប្បន្នស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអន់ខ្សោយមែនដែរឬទេ?
៥. តើតម្រូវការនោះកើតមានហើយឬនៅ? ឬមួយវាគ្រាន់តែជាការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះ?
៦. តើអ្នកអាចទាញយកផលប្រយោជន៍ពីស្ថិតិផ្សេងៗដែរឬទេ ដូចជាស្ថិតិចំនួនប្រជាជន? ប្រាក់ចំណូលមធ្យម?
ផ្លូវគមនាគមន៍?…

ប្រការសំខាន់មួយទៀតដែលអ្នកត្រូវប្រយ័ត្នគឺ ពេលអ្នកកំពុងតែគិតពិចារណានេះ តើមានអ្នកដទៃគេស្រវា
ឱកាសមុនហើយដែរឬទេ? បើយ៉ាងហោចណាស់ ការដឹងខ្លួនជាមុន មុននឹងលោតចូល វាល្អជាងការមិនដឹង។


អត្ថបទផ្សេងៗទៀតក្នុងសៀវភៅនេះ ៖
– តើអ្នកពិតជាចង់ប្រកមអាជីវកម្មផ្ទាល់ខ្លួនមែនឬ?
– ធ្វើអ្វី? នៅទីណា?
– រៀបផែនការវាយលុក
– ចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការ
– សម្រេចគោលដៅ

Book not found !!!!!!!!!!

           មនុស្សល្អ ត្រូវតែចេះសុខចិត្តចាញ់ប្រៀប​នៅ​ចំពោះ​មុខ ដើម្បីដោះដូរជាមួយផលប្រយោជន៍
ផ្សេងៗ ដើម្បី​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ​ និង​ដើម្បីគោលដៅវែងឆ្ងាយ។

សូមពិចារណាពីស្ថានការណ៍មួយ!… យើងបើកឡានទៅបុកឡានអ្នកដទៃ ឡានរបស់គេរបកតិចតួច ស្ទើរ​
តែនិយាយបានថាគ្មានអ្វីតែម្តង។  ដោយមិនចង់ចាញ់ប្រៀប  យើងក៏មានចេតនាតវ៉ាជាមួយគេបន្តិបន្តួច  ប៉ុន្តែភាគី
ម្ខាងទៀតវិញមានបុរសមាឌធំ ៤នាក់ មុខមាត់កាចសាហាវចុះពីឡានមកឡោព័ទ្ធ បង្ខំឲ្យយើងបង់ថ្លៃខូចខាត។
យើងក្រឡេកមើលទៅជុំវិញខ្លួនមានតែវាលស្រែ មិនដឹងថាត្រូវទៅសុំជំនួយពីនរណាបានទេ។  ស្ថិតក្នុងករណីបែប
នេះ ចង់សួរថា ខណៈពេលទឹកដល់ច្រមុះបែបនេះ តើយើងព្រមចាញ់ប្រៀបនៅចំពោះមុខ គឺឲ្យប្រាក់គេបញ្ចាប់រឿង
ដើម្បីយករួចខ្លួនដែរឬទេ?

បើមិនមែនជាអ្នកចរចាបញ្ចុះបញ្ចូលដ៏ឆ្នើម និងមិនមែនជាអ្នកពូកែប្រដាល់ទេ គឺមានតែត្រូវចាយលុយ
បញ្ចប់រឿង ជាជម្រើសតែមួយគត់។  រឿងយុត្តិធម៌ នរណាត្រូវ នរណាខុសមិនបាច់និយាយដល់នោះទេ។  កញ្ជ្រោង
ចាស់សុំផ្តល់ជាយោបល់ថា នៅក្នុងសង្គមមនុស្សព្រៃផ្សៃនេះ គេពុំសូវនិយាយពីហេតុផលអ្វីនោះទេ នរណាធំ ខ្លាំង
ក៏រស់បាន តើនៅមានហេតុផលអ្វីឲ្យលើសពីនេះទៀតទេ?

ដូចឧទាហរណ៍ខាងលើនេះ  ការព្រមបង់លុយ គឺជាការយល់ព្រមចាញ់ប្រៀបនៅចំពោះមុខបើយើងមិន
ព្រមបង់លុយ អាចនឹងត្រូវគេឡោមវាយទាំងមនុស្សទាំងឡានជាមិនខាន  មុននឹងប្តឹងប៉ូលិស គឺមុខតែប៊ិះងាប់ប៊ិះរស់
ទៅហើយ  បើប្តឹងប៉ូលិសក៏ប្រហែលជាជួយអ្វីមិនបាននោះដែរ  បើសំណាងល្អ  ប៉ូលិសចាប់ពួកនោះបាន  ឯយើង
ឈឺសាច់ក៏នៅតែឈឺសាច់ជាដដែល។

ព្រោះហេតុដូច្នេះឯងទើបកញ្ជ្រោងចាស់យល់ថា មនុស្សឆ្លាតត្រូវព្រមខាតបង់ចំពោះមុខ ព្រោះបើមិនព្រម
ទេ  យើងអាចនឹងត្រូវខាតបង់ធ្ងន់ជាងនេះ។

មនុស្សល្អត្រូវព្រមចាញ់ប្រៀបចំពោះមុខ តើដើម្បីអ្វី?  ការព្រមចាញ់ប្រៀបនៅត្រង់នេះ គឺដើម្បីផល-
ប្រយោជន៍ផ្សេងៗទៀត ដើម្បីភាពរស់រាន និងដើម្បីគោលដៅធំជាងនោះ។  បើមិនព្រមចាញ់ប្រៀបនៅចំពោះមុខ
អាចនឹងត្រូវខាតបង់ធំ ឬជួបនឹងគ្រោះថ្នាក់ធំរហូតដល់ជីវិត  បើដូច្នេះតើឲ្យនៅនិយាយពីអនាគត ឬឧត្តមគតិយ៉ាង
ម៉េចនឹងកើតទៅ?

មនុស្សជាច្រើននៅពេលត្រូវគេកេងចំណេញនៅចំពោះមុខ  ក៏ស្លឈាមដល់ថ្នាក់មានអារម្មណ៍ថាមុខមាត់
កិត្តិយស  យុត្តិធម៌  ឬគោលការណ៍ជារឿងធំដុំ  ទើបត្រូវប្រទូសរ៉ាយគ្នាឲ្យដឹងសដឹងខ្មៅតែម្តង។  មានអ្នកខ្លះដល់
ថ្នាក់ត្រូវបរាជ័យដុនដាបរហូតក្រោកលែងរួច  ឯអ្នកខ្លះទទួលបានជ័យជម្នះទាំងមានឈាមជោគខ្លួន  ពោលគឺខាត
បង់កម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្តស្ទើរតែទ្រាំទ្រមិនរួច។

ដូចអ្វីដែលលោកប្រធានាធិបតីអាមេរិក រ៉ូសឺវេល បានលើកឡើងថា ការធ្វើការងារជាធីម តែងស្តែងចេញនូវលទ្ធផល

Meeting

ល្អប្រសើរជាជាងការធ្វើការងារតែម្នាក់ឯង។ ពេលធីមធ្វើការងារបានល្អ លទ្ធផលដែលទទួលបានក៏មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ដែរ។

ថាមពលនៃការធ្វើការរួមគ្នាដែលកើតចេញពីការរួបរួមជំនាញបទពិសោធ និងកម្លាំងលើកទឹកចិត្តនៅក្នុងធីម ធ្វើឲ្យធីមអាច

ឆ្លើយតបចំពោះការប្រែប្រួលនៃបច្ចេកវិទ្យា សេដ្ឋកិច្ច និងទីផ្សារ ដែលពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃកាន់តែមានភាពស្មុគស្មាញជាច្រើន

ឡើង។ ធីមដែលមានប្រសិទ្ធភាពនឹងអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តបានល្អប្រសើរឡើង ដំណើរការបានឆាប់រហ័សឡើង និង

ដោះស្រាយបញ្ហាប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត ជាងធីមដែលមានជំនាញនិងសមត្ថភាពខ្ពស់តែម្នាក់ៗធ្វើការរៀងៗខ្លួន។

វាជាការពិតណាស់ថា មនុស្សជាច្រើនមានសេចក្តីសុខនិងមានកម្លាំងចិត្តដែលបានធ្វើការជាធីម ដោយនោះគឺជាលទ្ធផល

ធ្វើឲ្យពួកគេមានលទ្ធផលប្រតិបត្តិការដ៏ឆ្នើម។

ដូច្នេះ អត្ថប្រយោជន៍ផ្សេងៗពីការចាត់តាំងធីមមានដូចតទៅ ៖

–    ធ្វើឲ្យកិច្ចប្រតិបត្តិការមានផលល្អប្រសើរ ដោយមូលដ្ឋានចំណេះដឹង និងបទពិសោធដែលកាន់តែទូលំទូលាយ។

–    មានគំនិតច្នៃប្រឌិតច្រើនឡើង មានទស្សនៈទូលំទូលាយ និងអាចដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធផល។

–    ឆ្លើយតបការប្រែប្រួលនិងភាពប្រថុយប្រថានយ៉ាងពេញលេញ។

 

និយមន័យ : ក្រុមដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់គឺ

១  ក្រុមមនុស្សដែលមានជំនាញក្នុងការលើកស្ទួយគ្នា មានទំនាក់ទំនងគ្នាដើម្បីឲ្យសម្រេចគោលដៅរួមគ្នា។

       ២  ក្រុមមនុស្សដែលមានការបូជាលះបង់ចំពោះចេតនារម្មណ៍ណាមួយរួមគ្នា មានគោលដៅនៃកិច្ចប្រតិបត្តិការរួមគ្នា និង

            មានមធ្យោបាយក្នុងការដំណើរការងារដែលពួកគេទទួលខុសត្រូវរួមគ្នា។

 

–    មានទំនួលខុសត្រូវចំពោះការងារនិងលះបង់កម្លាំងកាយចិត្តដើម្បីឲ្យសម្រេចគោលដៅរួមគ្នា។

–    មានការប្រគល់ការងារ (ចែករំលែកតួនាទី ទំនួលខុសត្រូវ និងអំណាចសម្រេចិត្ត) ប្រកបដោយប្រសិទ្ធផលច្រើនឡើង។

–    មានបរិស្ថាននិងបរិយាកាសនៅក្នុងការធ្វើការដែលជួយឲ្យសមាជិកនៅក្នុងធីមមានកម្លាំងជំរុញនិងកម្លាំងចិត្តក្នុងការ

ធ្វើការងារច្រើនឡើង។

ខ្ញុំធំឡើងនៅ នេតវើល វិនណិសស៊ី និងចូលរៀននៅសាលា ហ៊ិលវូតហាយ។ ខ្ញុំរៀនមិនបាននិទ្ទេស A រហូតទេ មិនបាន

ធ្វើជាតំណាងសិស្សឡើងនិយាយលានៅថ្ងៃចុងក្រោយនៃការរៀនទេ និងមិនទទួលអាហាររូបករណ៍ទៅបន្តរការសិក្សានៅ

សាកលវិទ្យាល័យល្បីៗទេ។ ការពិតទៅ ខ្ញុំចប់ដោយបានពិន្ទុទាបបំផុត ប្រហែលជាបានលេខទី ៤២៤ ក្នុងចំណោមសិស្ស

សរុប ៤២៥។ ប្រវត្តិសិក្សារបស់ខ្ញុំអន់ណាស់ (គេចសាលា ៣៧ ដងក្នុងឆ្នាំចុងក្រោយ) រហូតដល់ការិយាល័យសិក្សាទូរសព្ទ

មករកខ្ញុំដើម្បីសុំដកវិញ្ញាបនបត្រវិញ តែវាហួសពេលហើយ ព្រោះឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំយកទៅបាត់ហើយ ពួកគាត់ប្រាប់ថាខ្ញុំ

មិនសមគួរនឹងបានទទួលវានោះទេ។

ប៉ុន្តែមិនមែនមានន័យថាជីវិតក្នុងសាលារៀនគ្មានប្រយោជន៍អ្វីនោះទេពេលនោះខ្ញុំមិនដឹងទេថាការណ៍ដែលខ្ញុំប្រឡងធ្លាក់

នៅថ្នាក់អនុវិទ្យាល័យ និងវិទ្យាល័យនោះការពិតទៅគឺការសំលៀងសម្រួចឲ្យដល់រឿងដែលក្លាយមកជា “ជំនាញនៃភាពជា

សេដ្ឋីឡឺកឺដ៏មានបាន” នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។

ពេលអាយុ ១៥ឆ្នាំ ខ្ញុំធ្វើការជាក្មេងរៀបតុក្នុងភោជនីយដ្ឋានស្រុកមួយ។ ក្មេងរៀបតុដទៃទៀតហាក់ដូចជាមានសេចក្តីសុខ

នឹងការណ៍ដែលគេហៅថាក្មេងរៀបតុណាស់ តែខ្ញុំមិនអ៊ីចឹងទេ។ រឿងដំបូងដែលខ្ញុំធ្វើ គឺប្តូរឈ្មោះតំណែងខ្លួនឯងជាថ្មី ខ្ញុំហៅ

ខ្លួនឯងថា “វិស្វករថែទាំតុ” អូ! កុំទាន់ភ្ញាក់ផ្អើល វាអាចធ្វើឲ្យភ្ញៀវគ្រប់គ្នាសើច ព្រមទាំងទទួលបានការគោរពនិងឲ្យលុយធីប

យ៉ាងច្រើនទៀតផង។

មិនយូរប៉ុន្មានក៏បានដំឡើងតំណែងជាអ្នករត់តុ ឬខ្ញុំហៅខ្លួនឯងថា “អ្នកជំនាញផ្នែករត់តុ”។ មកដល់ពេលនេះ ខ្ញុំរក

ចំណូលបានជាង ៨០០ ដុល្លារក្នុងមួយសប្តាហ៍ ច្រើនជាងចំណូលជាមធ្យមរបស់គ្រូខ្ញុំនាពេលនោះទៅទៀត។

អ្វីដែលខ្ញុំមិនដឹងពេលនោះគឺ លក្ខណៈនិស្ស័យផ្សេងៗ ដែលខ្ញុំបង្ហាញចេញមក ធ្វើឲ្យខ្ញុំជោគជ័យជាខ្លាំងក្នុងពេលក្រោយ

មក។ ឧទាហរណ៍ដូចជា ៖

ខ្ញុំចង់មានអំណាចកំណត់ចំណូលរបស់ខ្លួនឯង។

ខ្ញុំបង្ហាញចេញពីមោទនភាពនឹងការងារ នឹងដាក់ឈ្មោះតំណែងដែលឆ្លុះបញ្ចាំងដល់មោទនភាពនោះ។

ខ្ញុំគោរពបូជាលុយសុទ្ធពិតៗដែលមើលឃើញនិងប៉ះពាល់បាន ជាជាងលុយដែលមើលមិនឃើញ និងឃើញជាតួលេខ

ក្នុងបញ្ជីធនាគាររាល់ចុងខែ។

ខ្ញុំរៀនសូត្រវិធីទប់ទល់នឹងមហាជនបានយ៉ាងល្អ ទាំងចុងភៅដែលមានអារម្មណ៍ប្រែប្រួល និងអតិថិជនដែលមិនពេញចិត្ត។

រឿងទាំងអស់នេះក្លាយមកជាមូលដ្ឋានសំខាន់ ដែលក្រាលផ្លូវឆ្ពោះទៅរកឋានៈដ៏មានស្តុកស្តម្ភរបស់ខ្ញុំក្នុងពេលថ្ងៃអនាគត។

ចុះអ្នកវិញ អ្នកធ្លាប់សង្រ្កៀតធ្មេញដោយក្តីប្រាថ្នាចង់ឲ្យតួនាទីការងាររបស់អ្នកមានសារៈសំខាន់ជាងអ្វីដែលអ្នកកំពុងតែ

មាននេះទេ? តើអ្នកធ្លាប់ពេញចិត្តនឹងការមានលុយដ៏ច្រើនក្នុងកាបូបលុយ និងកម្លាំងជំនឿជាក់ដែលកើតឡើងទេ? តើធ្លាប់

សម្រេចគោលដៅអ្វីមួយហើយឬនៅ? តើចាំបានទេថាអារម្មណ៍​មោទនភាពនិងការពេញចិត្តនឹងជោគជ័យនោះ បានផ្តល់

អារម្មណ៍ល្អកម្រិតណា? ជនឡឺកឺមានអារម្មណ៍ដូច្នោះគ្រប់ពេលវេលា។

 

អំពីរឿងផ្លូវចិត្តរបស់ខ្ញុំ

កាលនៅរៀន ខ្ញុំជាមនុស្សឡឺកឺរហូតគ្រូប្រចាំថ្នាក់សម្រេចថា ខ្ញុំគួរទៅជួបពេទ្យចិត្តសាស្ត្រ បញ្ហាគឺលទ្ធផលនែការរៀន

របស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនសូវបានអានសៀវភៅតាមដែលគ្រូប្រាប់ ខ្ញុំមិនព្រមធ្វើកិច្ចការសាលា។ ខ្ញុំចូលចិត្តនិយាយឡូឡាក្នុងថ្នាក់រៀន

និងមិនសូវគោរពតាមវិន័យសាលា ពួកគ្រូគិតថា ខ្ញុំគឺជាក្មេងឡឺគឺ។ ដើម្បីឲ្យសម្មតិកម្មខាងលើជឿជាក់បានទើបពួកគេបញ្ជូន

ខ្ញុំទៅជួបអ្នកចិត្តសាស្ត្រប្រចាំសាលា។

រឿងដែលពួកគេមិនដឹងគឺខ្ញុំគ្រាន់តែធុញទ្រាន់នឹងមេរៀនប៉ុណ្ណោះ តែតាមពិតទៅខ្ញុំជា “អ្នកអានស្ងាត់ៗ” ដ៏ពូកែម្នាក់។

ដូច្នេះដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់បទពិសោធលើកដំបូងនឹងគ្រូពេទ្យរោគចិត្តប្រចាំសាលា ទើបខ្ញុំខ្ចីសៀវភៅចិត្តវិទ្យាជាច្រើនពីមិត្ត

ដែលកំពុងរៀននៅមហាវិទ្យាល័យមកអាន។ គោលដៅរបស់ខ្ញុំគឺការបោកអ្នកចិត្តវិទ្យា ខ្ញុំចង់ឲ្យគេគិតថាខ្ញុំជាក្មេងឡឺកឺ

ជាក្មេងឆ្កួតឡប់សតិបំផុត។ ពេលគេទាញក្រដាសរូបដំណក់ទឹកខ្មៅដើម្បីពិសោធចេញមក ខ្ញុំបានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេច

សម្រាប់វា។ ខ្ញុំអានជួបថា មនុស្សឆ្កួតនឹងមើលឃើញរូបដំណក់ទឹកខ្មៅថាជាប្រចៀវ ទើបខ្ញុំប្រាប់គេថាឃើញរូបប្រចៀវជាច្រើន។

លទ្ធផលនៃការវិនិច្ឆ័យ ពិតជាប្រព្រឹត្តទៅតាមអ្វីដែលខ្ញុំបានគ្រោងទុកមែន “រ៉ូបឺត ជាក្មេងឡឺកឺ! គេមានសតិមិនសូវល្អ”

ហើយតើហេតុការណ៍លើកនោះ ធ្វើឲ្យខ្ញុំខិតចូលទៅជិតជោគជ័យបានដូចម្តេច? ព្រោះខ្ញុំកាន់តែជឿជាក់លើខ្លួនឯងឡើង

ពេលបានដឹងថា ខ្ញុំអាចអានសៀវភៅបានដូចម្តេច។ ​​ដរាបណាខ្លឹមសារគួរឲ្យរំភើបនិងជំរុញកម្លាំងចិត្តក្នុងការអាន ខ្ញុំអាន

សៀវភៅទាក់ទងនឹងវិទ្យាសាស្ត្រ គណិតសាស្ត្រ តារាសាស្ត្រ និងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ខ្ញុំពិនិត្យនិងរុករកពិភពនៃគំនិតថ្មីៗដោយ

ព្យាយាមអានសៀវភៅទស្សនៈនឹងការត្រួសត្រាយ តែសៀវភៅដែលខ្ញុំពេញចិត្តបំផុតគឺសៀវភៅប្រភេទ “ជីវប្រវត្តិ”

ខ្ញុំចូលចិត្តដើរតាមគន្លងខ្សែរជីវិតមនុស្សដែលគួរឲ្យស្ងប់ស្ងែងបំផុត។

 

ព្រោះតែភាពអសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំទើបខ្ញុំក្លាយជាអ្នកឡឺកឺបានធ្វើសេដ្ឋី

បន្ទាប់ពីនោះមក រឿងផ្សេងៗក្នុងសាលារៀនកាន់តែអាក្រក់ជាងមុនទៅទៀត។ ខ្ញុំចាំថ្ងៃដែលគ្រូបង្រៀនវាយអង្គុលីលេខ

ហៅខ្ញុំថាអាក្មេងឡឺកឺ។ ខ្ញុំប្រឡងវាយអង្គុលីលេខធ្លាក់ជាលើកទី ៥០ ទើបគ្រូគ្រវែងសៀវភៅដាក់ខ្ញុំ ព្រមទាំងស្រែកដាក់ខ្ញុំថា

ក្នុងមួយជាតិនេះខ្ញុំគ្មានថ្ងៃធ្វើអ្វីជោគជ័យឡើយ។ ខ្ញុំពិតជាវាយអង្គុលីលេខមិនបានល្អមែន ខ្ញុំមិនដឹងថាហេតុអ្វីទើបខ្ញុំវាយខុស

ច្រើនជាងគេគ្រប់គ្នានៅក្នុងថ្នាក់នោះទេ។ ខ្ញុំវាយអក្សរមិនត្រូវ មិនចាំទៅទៀតថាអក្សរណានៅត្រង់ណានៅលើឃីបដ

(Keyboard)។

ច្រើនឆ្នាំក្រោយមកទើបខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំមានអាការៈវិកលទស្សន៍ (Dyslexia) មួយប្រភេទដែលកម្រមាន គឺសមត្ថភាពក្នុងការ

ទទួលដឹងវគ្គ ពាក្យ និងគម្លាតរវាងតួអក្សរខុសប្រក្រតី មានន័យថាទោះបីឲ្យខ្ញុំហ្វឹកហាត់រាប់ឆ្នាំក៏ខ្ញុំមិនអាចប្រើឃីបដបានដែរ

ហើយភាពអសកម្មភាពតែមួយនេះក៏ធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនអាចពូកែខាងតួលេខដែរ។ រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនៅតែមិនអាចរកផ្ទះរបស់

ខ្លួនឯងលើផែនទីឃើញនៅឡើយទេ។

ប៉ុន្តែទោះមានបញ្ហាដូចខាងលើក៏ខ្ញុំនៅតែអាចធ្វើជាម្ចាស់របស់អាណាចក្រអចលនទ្រព្យដែលគ្រប់គ្រងទ្រពសម្បត្តិជាង

៤០០ កន្លែង និងអាចនិពន្ធសៀវភៅលក់ដាច់បំផុតរហូតដល់ទៅ ១០ ក្បាល។ ខ្ញុំមិនដែលដឹងរហូតដល់ពេលក្រោយមកថា

គ្រូបង្រៀនវាយថាយភីង (Typing) នោះបានឲ្យការដូដល់ខ្ញុំ ពោលគឺដោយការហៅខ្ញុំថា អាក្មេងឡឺកឺ។ គ្រូធ្វើឲ្យខ្ញុំគ្មានជំរើស

អ្វីក្រៅពីស្វែងរកផ្លូវផ្សេងដើម្បីសម្រេចអ្វីដែលខ្ញុំប៉ងប្រាថ្នា។ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនអាចសរសេរបាន តែខ្ញុំអាចនិយាយបាន ឯការ

និយាយ (ក្នុងទីប្រជុំជន) ក៏ផ្តល់លុយឲ្យខ្ញុំយ៉ាងច្រើន ហើយពេលដែលសម្តីរបស់ខ្ញុំត្រូវដកស្រង់យកទៅបោះពុម្ពជាសៀវភៅ

នោះ ខ្ញុំដឹងថាលុយដ៏ច្រើនមួយជាន់ទៀត។

izmir escort ataköy escort beylikdüzü escort ostim escort yenimahalle escort pursaklar escort dikimevi escort Ankara escort Antalya escort bakırköy escort avcılar escort Pendik escort porno sex giresun escort balikesir escort manisa escort istanbul escort rize escort bilecik escort eskisehir escort escort raf sistemleri raf sistemleri ankara sanal ofis sanal ofis ankara bahis ideal Bilyoner Canlı Bahis istanbul escort ankara escort ankara escort seks hikayeleri izmir escort kartal escort izmir escort kurtkoy escort alsancak escort izmir escort altyazılı porno ateşli sevişme türk seks mobil sikiş